klik op de foto om te vergroten !

voor de jury ga ik één portret maken en twee ondersteunende beelden, die iets meer zeggen over mijn dagelijks leven, herleid tot de essentie. in dit geval is dat een beeld tijdens het skaten en een beeld tijdens het pizza-leveren, al reeds 3 jaar mijn studentenjob. omdat dat deze twee bezigheden zowat de grootste tijdslikkers zijn tijdens een doordeweekse week. het is te zeggen, het ene is m’n hobby, het andere m’n brood. het portret (als midden) zou ik iets willen proberen met spiegels.. meer volgt nog.

volgende jury-opdracht is alles behalve een makkelijke, vind ik dan persoonlijk. 3 zelfportretten van jezelf maken is geen lachertje, het is moeilijk om over jezelf te beoordelen, laat staan bekritiseren. esther salaets nam onlangs enkele beelden op m’n kamer. goeie beelden, maar niet zelf gefotografeerd en dus bij deze niet geschikt voor de jury, jammer. de laatste heb ik wel zelf gemaakt.

naam maken is iets essentieels bij fotografie, of dat is toch althans het cliché dat je regelmatig naar je kop gesmeten krijgt. Nu kan je dat op vele manieren bekijken. Rechtstreeks, mond aan mond, onrechtstreeks, via bezoekers, via mensen kennen, via andere fotograferen of natuurlijk door gewoon steengoed te zijn in wat je doet. helaas is dat laatste een beetje een ultimatum dat ik zeer zeker nog niet heb bereikt, maar hey, alle kleine beetjes helpen. Zo leek mij de fotowedstrijd van de Standaard, die toch al enige tijd loopt en telkens komt aanzetten met een nieuw thema, geen slechte manier om alvast ermee te beginnen… Klik op de foto om naar de betreffende pagina te gaan en te stemmen ! dank u.

tijdens het fotograferen van deze opdracht werd ik plots ziek.. dat is immers geen excuus, maar heb dus maar kunnen kiezen uit enkele foto’s, waarvan ik volgende best geslaagd vond. de intensie was m’n moeder weer te geven als een strenge schooljuf, sommige zien het erin, sommige minder.